in het paragon...

dat is waar ik nu ben: het Siam Paragon. het is echt een meeeeeeeeeeeeeega groot overdekt winkelcentrum met ik denk wel 5 verdiepingen!
ik zit nu in de kelder waar een soort van 'sea life' is. we zijn hier met zijn vieren (Nadja, Katharina, Pap (thaise vriend van Katharina) en ik) naar binnen geweest nadat we uit eten zijn geweest met Pap en zijn ouders. (Pap is 6 jaar geleden bij Kristina in huis geweest in Tsjechie als een youth exchange student, nu is hij 29). ik heb nu nog maar 10 minuten dus ik moet opschieten. we gaan zo ook nog naar een 3d film, ook van die sea-life atractie. daara gaan we een beetje windowshoppen, want het echte shoppen doen we op een markt. het is hier namelijk net zo duur of zelfs duurder dan in nederland. de markten echter zijn veeeeeeel goedkoper.
ik moet zo stoppen want mijn tijd is bijna op en ik wil ook nog msnnen.

oh trouwens, kijk ook eens op de blog van Lion Peter Brandenburg: peterbrandenburg.blogspot.com

of die van Wietske Lenderink:
wietskelenderink.blogspot.com

XXX
iris

oeps

hoi allemaal
allereerst bedankt voor al jullie reacties. echt super!
ik had eergisteren (dacht ik) een bericht geplaatst, maar om de een of andere reden is dat niet gelukt, want het staat er niet. ik ben nu op de internationale conventie. heel groot allemaal, zoals alles hier. ik kan ook maar heel even op internet, dus het moet allemaal heel snel.
ik ben eergisteren naar het siam niramit theater geweest waar ik de show van mijn leven heb gezien, echt zo mooi. ik geloof deat de site www.siamniramit.com is... gisteravond met de nederlanders meegelopen in de parade. heel gezellig. ze vroegen of ik nog mee ging om wat te drinken, maar ik mag na 8 uur savonds niet zonder begeleiding de straat op. wel heel jammer.
zitten we een beetje thuis te koekeloeren.
ik ga nu maar weer eens stoppen, want mijn tijd is bijna op.

gr
iris

dag 7 alweer!

De tijd lijkt hier zoooo mega snel te gaan! er is nu alweer een week voorbij en ik heb het gevoel dat ik hier nog maar 2 dagen ben! nu is het half 10 's ochtends en ik zou eigenlijk al om 8 uur opgehaald worden. ik ben dus voor nix om 7 uur opgestaan!

ik vertrek zometeen naar Bangkok (ik zit nu in Nakhon Sawan, 240 km van Bangkok) waar ik in eerste instantie maar 4 dagen zou blijven. we (Kristina, meisje uit Tsjechie, en June (Thais meisje uit Amerika)) hebben gevraagd of we ook de hele week in bangkok konden blijven, zodat we zo door kunnen gaan naar het zuiden, wat nogal een eindje is. Het was goed, maar dan moest er wel iemand zijn die op ons ging letten. er is nu volgens mij een zoon van de gastfamilie van Kristina en June die in Bangkok woont die op ons gaat letten. verder zijn we dan alleen in bangkok met 7 meiden (van wie ik de jongste ben). er zal nog een meisje uit pensylvania, een meisje uit slowakije en nog 2 andere waar ik zo niet op kan komen bijkomen.
dan hebben we al 7 van de 8 meiden van het kamp ontmoet. verder zullen er nog 9 jongens komen. ik denk dat het wel heel gezellig zal worden. de enige west-europeanen zijn Bas uit nederland, ik geloof 2 personen uit italie en ik.

het is hier nu nog sochtends en het is nu al snikheet. ik zit hier op een kantoor van het bedrijf van mijn gastmoeder met 3 ventilators op me gericht en een airco. geen wonder ook dat ik snikverkouden ben. vind ik eigenlijk helemaal niet zo erg, want het eten hier is heeeeeeeel scherp. en dan bedoel ik niet zomaar even een theelepeltje sambal, nee echt een soeplepel vol! dat kan ik nu dus wel een beetje eten, hoewel ik mijn tong dan niet echt meer voel. ik krijg hier echt veel te veel te eten. ik kan het gewoon niet meer op. sochtends een of 2 borden vol rijst met vlees en saus, 2 thaise bananen (staat gelijk aan 1 normale banaan), een glas water of sinaasappelsap, wat gedroogde vis of gedroogd vlees, lyches en een vrucht (weet niet hoe het heet) die heeeeeel erg stinkt als je eraan ruikt, maar als je het eet heel zacht en zoet is. en dat is alleen nog maar het ontbijt! dan heb je nog tussendoortjes (wat ze hier niet helemaal op de europese manier doen, het ontbijt trouwens ook niet, want eerst wouden ze me 2 pizzas geven)

oh, ik schrijf een andere keer verder, want ik word nu opgehaald!

groetjes in nederland!
iris

Moe....

ja, dat ben ik inderdaad... ik zit een beetje gedroogde vis te eten (beroemde snack van hier).het is nu 11.37. gisteren en vandaag ben ik naar die school geweest waarover ik vertelde. gisteren was ik de enige buitenlander. er kwam zelfs een meisje naar mij toe (ong 5 jaar oud) om te voelen of ik wel echt was en ze stond me aan te gapen omdat ik blank was. haha. maarja. op die school heb ik dus een beetje meegekeken hoe ik thais moet koken. snap er nog niet zo veel van, aangezien ik geen thais spreek of lees. het tekenen heb ik wel een beetje geleerd. de leraar is doofstom, maar de gebaren zijn wel hetzelfde als de nederlandse gebaren, dus daar snap ik dan nog wel wat van. maar dat was gisteren allemaal.
vandaag heb ik ook een meisje ontmoet uit Tsjechie: Christina. ze is ook een lions exchange student, 21 jaar oud en woont in Praag. Morgen zal ik weer met haar op die school zijn en we zullen noedels leren koken met zoetzure varken.
vandaag zijn we 4 uur lang bezig geweest met het maken van een bloemstuk van bananenbladeren. fotos komen een andere keer. ik zal het bloemstuk laten drijven op de grootste vijver van Nakhon Sawan (de stad waar ik nu ben) zondag zal ik vertrekken naar Bangkok.
hoop dat het leuk wordt... vast wel;)

iris/ Alisaaaa (mijn 'Thaise naam' betekent : beste mooiste vrouw, (voel me vereerd:P))

verslag van gisteren

zoals je hebt kunnen lezen kon ik gisteren niet zo veel schrijven.

nu echter heb ik behoorlijk wat tijd. ik zit hier nu in het bedrijf van mijn gast-moeder. ze heeft een bedrijfje in wc's en badkamer tegels (zowel vloer- als wandtegels). ze moest werken, haar man ook en haar dochters moesten naar school.

Ik heb net de foto's eindelijk zoals beloofd geupload.

zoals ik al zei ben ik met Kris wezen shoppen in Bangkok, en heeft hij mij daarna op de bus gezet.
wat ik nog was vergeten te vertellen: op het feestje van vrienden heb ik een nieuwe Thaise naam gekregn: Alisa, wat ' mooie, beste vrouw betekent'

(nu ik dit schrijf is het alweer een paar uur later (het is nu 17.15 uur))
ik ben nu weer thuis, Bi (bijnaam van Supanan, de moeder) is weer naar haar werk. ze heeft mij een school laten zien waarvan zij deels manager is. het is een school die wordt gefinancierd door de overheid, waar arme rijstboeren andere dingen kunnen leren dan rijst verbouwen, zodat ze een grotere kans hebben op meer inkomen en dus een beter leven. morgen zal ik ook de hele dag op die school rondhuppelen. ik zal daar leren om thais te tekenen (dat is echt heel mooi om te zien. zeg maar van die draken die je ook in een chinees restaurant ziet etc) om thais te koken, te kleien en bananenbladeren te vouwen. ik ben wel benieuwd. Bi heeft me ook meegenomen naar de langste rivier in Thailand die in Nakhon Sawan begint. ze hebben net dammen gebouwd omdat de rivier nogal eens buiten zijn oevers treedt en dan half Nakkhon Sawan onder water komt te staan.

de rest schrijf ik binnenkort wel verder, want ik moet me nu omkleden voor het volgende feestje

iris

even snel

ok, even heel snel allemaal... ik ben nu heel erg moe, het is hier nu 11.04 en ik heb een lange dag achter de rug. om 7 uur moest ik mijn bed al uit om om half 8 te vertrekken om een dag bangkok in te gaan en direct door te gaan naar een stad 240 km verderop: Nakhonsawan.
we zijn wezen shoppen in bangkok waarna kris mij op de bus naar nakhonsawan heeft gezet. mijn koffer staat nu nog steeds in Bangkok. (ongeveer 3 uur). toen ik uiteindelijk om 5 uur aankwam heeft mijn gast-moeder Supanan mij opgehaald. toen zijn we meteen doorgegaan naar de school van Ae en Mod, die we daar ophaalden. Ik sprak daar ook de lerares engels, die mij vroeg of ik een paar dagen mee wou komen naar school, dus als ik dat kan, doe ik het zeker.
we zijn meteen doorgereden naar een feest van vrienden. allemaal hoge functies van lions-members en rotary-members. heel lekker gegeten daar.
nu wil ik lekker gaan slapen, fotos komen wel een andere keer.
welterusten

iris

Welcome to Thailand!

jaja, t' is wat! ik ben eindelijk aangekomen op mijn plaats van bestemming (voor 2 dagen).
15 juni (jaja, vaderdag) ben ik vertrokken vanaf thuis om de reis te maken en hier zit ik nu dan.... in Thailand, Bangkok, een stad waar meer dan 10 miljoen mensen wonen, in mijn eentje, in een onbekend huis.
hoe dat allemaal zit vertel ik zo. ik begin bij het begin: om 8 uur nederlandse tijd gaat mijn wekker. de grote dag. het gaat nu dus echt gebeuren! ik ga eruit en help mijn moeder om een ontbijtje klaar te maken. Dan gaan we samen naar mijn vader en vieren we toch nog een beetje vaderdag. Wel snel, want om kwart over negen was mijn nicht er al, want die ging mee mij uitzwaaien.
Toen Wendy er was zijn we meteen weggereden, op naar Wietskes huis, want die ging ook mee. Vanaf Wietske zijn we regelrecht naar Schiphol gereden. Daar ingecheckt en dan is het wachten op de vlucht! gelukkig was het wel gezellig, dus het was niet saai. Toen belde ik Bas (een jongen met wie ik vlieg) eens: waar ben je?
na lang wachten en zoeken bleek dat hij de douane al door was, waar mijn ouders en nichtje en vriendin niet kunnen komen. Na een dikke knuffel ben ik er ook maar doorheen gegaan om kwart voor 2. Daar ontmoette ik Bas weer. Samen hebben we gewacht op het vliegtuig, dat een half uurtje vertraging had. Toen we eenmaal zaten kon ik mijn ouders nog op het panorama dak zien staan zwaaien. ik wilde wel terugzwaaien, maar wist dat het geen nut had, want ze konden me toch niet zien. Toch wel leuk om ze zo te zien. mijn nicht en vriendin verscholen zich net achter een vleugel van het vliegtuig. we hebben 10,5 uur gevlogen met china-airlines. op zich niets verkeerds aan, alleen zou ik wel graag een beter tv-scherm hebben. nu werd het geprojecteerd op een schermpje waar we met een kwart van het hele vliegtuig naar moesten kijken (ong 100 man). en daarbij: er zat een ruis doorheen. maar verder was alles perfect: je kreeg lekker eten, genoeg te drinken, af en toe een snack, wat fruit etc.
eenmaal aangekomen op het vliegveld van Bangkok was het: door de douane, koffers zoeken en familie zoeken. maar wat is het vliegveld grooooooot! echt, als ik alleen was geweest, was ik geheid verdwaald! maar uiteindelijk stond het zoontje van mijn gastgezin (Kris) mij al op te wachten bij het gastgezin van Bas. hij maakte mij al meteen duidelijk dat hij naar school moest en zijn ouders moesten werken, dus dat ik de eerste dag alleen thuis zou zijn.
nou hier zit ik nu dus. in een (voor Thaise begrippen) luxe huis in een gated-community midden in Bangkok, de miljoenenstad. nu is het 10.55 thaise tijd, dus dat betekent dat het in nederland 5.55 snachts is. ik heb een nacht overgeslagen dus ik denk dat ik nu maar eens lekker in bed ga liggen. ik heb even lekker gedouched (dat mag ook wel elke dag met dit weer: regenachtig, bewolkt en vanmiddag waarschijnlijk tegen de 34 graden).
dus welterusten en tot het volgende berichtje!

iris

p.s. foto's komen nog, het lukt me nog niet om ze hier op deze computer te uploaden.

waar ben ik aan begonnen?!

de laatste dag in nederland voordat ik wegga is nu bijna afgelopen en de sanning is zo mogelijk nog gestegen. morgen vlieg ik echt weg, naar thailand, voor een maand, naar mensen die ik niet eens ken! vandaag heb ik even de puntjes op de i gezet. handbaggage ingepakt, puzzelboekje gekocht, kamers opruimen en schoonmaken ga zo maar door.
ondanks dat er zoveel moet worden geregeld heb ik er wel heel veel zin in. door de spanning, veel dingen die door je hoofd schieten en mensen die mij nog even een goede reis kwamen toewensen (niet verkeerd hoor;)) ben ik nu heel moe en dus al wel bijna verzekerd van een goede nachtrust, dus welterusten en als ik ertoe in staat ben schrijf ik overmorgen een stukje aangezien ik hier om 9 uur weg moet, tegen 3 uur vlieg en daar een dag later tegen half 7 's ochtends aankom.

welterusten dus!
iris

nog maar heel even!

woah, ik ben nu echt mega zenuwachtig! nog 3 nachtjes slapen en dan zit ik in het vliegtuig op weg naar een heel ander land met andere mensen en een andere cultuur!
In mijn gedachten heb ik mijn koffer al wel twintig keer in en uitgepakt, ben ik al wel honderd keer aangekomen op het vliegveld en ben in totaal al wel duizend keer weggeweest, en nog weet ik niet wat me te wachten staat!Ik heb al heel veel geregeld en toch heb ik het idee dat ik nog vanalles moet doen en dat ik de helft vergeet. Om mezelf gerust te stellen denk ik maar zo: die mensen daar moeten ook leven, ook al zij het een beetje anders dan hier. Ik kan dus echt wel aan de hoogst nodige spullen komen.
Gisteren heb ik op msn gechat met mijn "host-sister" zoals dat dan heet. ik vind het gewoon mijn zusje;), maar goed. Bij dat gesprek hebben we ook onze webcams aangehad. Echt superleuk, haar moeder (nu dus voor een maandje ook een beetje mijn moeder) zat erbij en mijn echte moeder ook. Over en weer gezwaai en gelach maakte duidelijk dat het wel goed zat tussen die twee. Toen heb ik ook te horen gekregen dat ik de eerste twee dagen van mijn verblijf niet bij hen zal zijn, maar bij een tante, die mij ook ophaalt vanaf het vliegveld. Zij woont in Bangkok, dus dat is wel fijner aangezien ik anders nog eerst 240 km zou moeten rijden.
Vandaag heb ik samen met Wietske een presentatie gehouden op school (voor Aardrijkskunde) waar we heen gaan (Wietske gaat naar Mongolie), wat we gaan doen, hoe de landen eruit zien en natuurlijk over wat de lions-club is en doet. we hadden eigenlijk maar 8 minuten, maar dat vonden we te weinig, dus hebben we gewoon even 20 minuten de aandacht getrokken.
Ik ben nu een beetje spulletjes aan het pakken. binnenkort weer een verhaalje!

iris

het krijgt nu echt vorm...

jippie, jottum, joehoe, weeeej, haha, happy happy happy!!!!!

dat was mijn eerste reactie toen ik zondag mijn mailbox opende. wat ik daar vond was namelijk het adres en het mailadres van (dacht ik) mijn gastgezin. Ik heb snel een mailtje gestuurd en toen was het maar wachten.
in de tussentijd heb ik vast opgezocht waar ik kwam te 'wonen'. Ik dacht dat ik het verkeerde dorp te pakken had, want het dorp wat ik zag was qua naam op 1 letter na gelijk. Dit dorp was alleen wel 240 km van Bangkok af. Bangkok is de stad waar ik een conventie van 5 dagen bij zal moeten wonen.
Ik hoorde nog niets van mijn gastgezin, niet verwonderlijk want het was daar midden in de nacht (i.v.m. 6 uur tijdverschil). De dag werd een nacht, de nacht werd weer een dag, (toen was het ineens maandag:P) ik hoorde nog niets. Diezelfde dag nog, werd het nacht! Maar de dag daarop (dinsdag) was er nog geen teken van leven. Tot vandaag (woensdag)! ik was vrolijk aan het msnnen en het was daar rond half 11 's avonds, dus ik had de hoop al opgegeven toen ik ineens een mailtje kreeg!
helemaal happy las ik hem. Er stond in dat ik inderdaad in dat dorpje op 240 km van Bangkok terecht kwam. Er stond ook in dat degene met wie ik mailde helemaal niet mijn gastouder/gast broer/zus was. Het was een lion die bevriend is met mijn gastgezin. Het gezin zelf heeft geen computer, dat gaat dus nog moeilijk worden. Het gezin heeft 3 dochters van 13, 15 en 17. Tijdens de conventie zal ik in Bangkok blijven samen met degene met wie ik nu mail. Hij vormt ook een gastgezin. We zullen waarschijnlijk veel met elkaar optrekken. Hij zei ook dat ze veel voor me in planning hadden. Het zal een heel gereis worden, aangezien ik in Bangok aankom, naar mijn gastgezin ga, na een week naar de conventie ga, dan weer terug ga naar mijn gastgezin voor 3 dagen en dan op naar het kamp!
na het kamp zal ik weer een week bij mijn gastgezin blijven.
heb er ontzettend veel zin in!

iris